ReadmebyEleni

Μόνο όταν είμαστε καλά με εμάς, θα είμαστε και με τους άλλους!

Αυτή η κρίση έχει να διδάξει πολλά, σε όλους μας. Πάνω απ’όλα όμως, έχει να μας διδάξει πώς θα έπρεπε να είναι η σχέση μας, με τον εαυτό μας. Πόσο αντέχουμε χωρίς βαβούρα; Πώς τα περνάμε μαζί του;

Μήπως ήρθε η ώρα τελικά, να συμφιλιωθούμε με τον καλύτερο μας φίλο;

Διότι να που τώρα… μείναμε οι δυο μας. Η αλήθεια είναι πως πάντα οι δυο μας ήμασταν, απλά δεν του δίναμε τόση σημασία, γιατί τον απασχολούσαμε διαρκώς με άλλα. Τώρα, αυτά τα άλλα έκαναν στην άκρη, αφήνοντας χώρο σε εμάς τους δύο!

Με ρωτάνε συνέχεια πώς είμαι και πώς την παλεύω. Σας απαντάω, λοιπόν, πως νιώθω πολύ τυχερή. Είχα αρχίσει να βρίσκω τον εαυτό μου πολύ πιο πριν. Το 2019 ήταν μία πολύ κομβική χρονιά για μένα, προς το μονοπάτι αυτό… Ίσως για κάποιους από εσάς, να είναι το 2020. 

Μέσα από όλο αυτό που βιώνουμε τώρα, η καθημερινότητα μας αλλάζει μέρα με τη μέρα.

Η οικονομική κατάσταση αλλάζει, οι σχέσεις δοκιμάζονται, οι συνθήκες απαιτούν γρήγορη προσαρμογή σε καινούρια δεδομένα. Είναι πολύ εύκολο να χαθούμε. Να χάσουμε τον εαυτό μας, καθότι όλοι γινόμαστε πιο ευάλωτοι.

Μην χαραμίσουμε όμως αυτή την ευκαιρία.

Κάτι θα έχει να μας διδάξει. Ας προσπαθήσουμε να δούμε τα θετικά. Μέσα από αυτό εξελλισσόμαστε! Ανακαλύπτουμε καινούρια πράγματα. Ανακαλύπτουμε την καθημερινότητα μας και πόσο μας αρέσει. Ανακαλύπτουμε αξίες και πεποιθήσεις. Ανακαλύπτουμε πως είναι να στερούμαστε τα απλά που θεωρούσαμε δεδομένα, αν δεν μας είχε δοθεί μέχρι τώρα η ευκαιρία να το συνειδητοποιήσουμε. Ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας! Κι αυτό είναι και το πιο δύσκολο.

Στα πιο κομβικά σημεία της ζωής μου όταν βρέθηκα, ανακάλυψα πως ήμουν μόνη. Η απόφαση που έπρεπε να πάρω ήταν καθαρά δική μου. Ήμουν εγώ κι ο εαυτός μου που σταθήκαμε πολλές ώρες αντιμέτωποι με τη σιωπή. Έτσι άρχισα σιγά-σιγά να με ανακαλύπτω. Και τότε ήταν που πήρα και τις πιο σημαντικές αποφάσεις της ζωής μου.

Οι κρίσεις φέρνουν τους ανθρώπους πιο κoντά.

Έχουν όλες έναν κοινό παρονομαστή κι αυτός είναι η ανθρώπινη επαφή. Συνειδητοποιούμε ότι δεν γίνεται να σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας. Συνειδητοποιούμε ότι όλοι μαζί μπορούμε να συμβάλλουμε στην αντιμετώπιση της κρίσης – όποια μορφή και να έχει – κι όχι ο καθένας ξεχωριστά. Μας φέρνουν πιο κοντά, όχι μόνο με τους άλλους, αλλά και με τον εαυτό μας.

Όσοι είχαμε βρει από πριν αυτό το μονοπάτι, είναι αλήθεια πως θα ζοριστούμε λιγότερο. Ας συνεχίσουμε όμως την ανακάλυψη αυτή, καθώς ο δρόμος είναι μακρύς και δεν έχει τέλος.

Όσοι πάλι όχι, ας μη φοβηθούμε να μας ανακαλύψουμε και να έρθουμε πιο κοντά στον εαυτό μας. Είναι  σημαντικό να περνάμε χρόνο με εμάς, μακριά από τη βαβούρα. Να αντέχουμε τη μοναχικότητα. Να μη φοβόμαστε τη σιωπή. Να μένουμε μόνοι και να σκεφτόμαστε καθαρά. Τότε παίρνουμε άλλωστε, και τις πιο σημαντικές αποφάσεις της ζωής μας, μακριά από όλους.

Γιατί μόνο όταν είμαστε καλά με εμάς, θα είμαστε κατ’επέκταση και με τους άλλους!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Scroll To Top