ReadmebyEleni

Πόσοι κυνηγάμε αυτά που θέλουμε;

Κλείσιμο έτους και απολογισμοί!

Πόσοι από εμάς κυνήγησαν κάτι που ήθελαν και πόσοι το ανέβαλαν; Πόσοι είχαν δίπλα τους ανθρώπους που πίστεψαν σε αυτούς και τους στήριξαν;

Πόσοι γονείς στήριξαν και στηρίζουν τα όνειρα των παιδιών τους; Κι όχι οικονομικά, αλλά ψυχολογικά. Πόσοι είναι εκείνοι που δεν θα προσπαθήσουν να φέρουν εμπόδια; Πόσοι είναι εκείνοι που δεν θα εστιάσουν στα αρνητικά και θα σταθούν δίπλα τους με υπομονή και επιμονή; Διατεθειμένοι να τα στηρίξουν και ηθικά και ψυχολογικά!

Πόσοι είναι εκείνοι που θυμούνται τον εαυτό τους να αγωνίζεται μόνος; Πόσοι θυμούνται τους γονείς τους, όχι μόνο να μην τους στηρίζουν, αλλά να τους σπρώχνουν πιο μακριά από το κυνήγι των ονείρων τους, υποστηρίζοντας πως δεν είναι ικανοί για ένα τέτοιο ταξίδι;

Πόσοι είναι εκείνοι που σπρώχνουν τα παιδιά τους στο κυνήγι των δικών τους απωθημένων, πιστεύοντας πως αυτό είναι το καλύτερο για εκείνα;

Δεν ξέρω σε ποια κατηγορία ανήκει ο καθένας από εσάς που διαβάζει αυτό το άρθρο. Ευχή μου είναι, η πλειοψηφία να ανήκει στις κατηγορίες, που πήραν στήριξη και δίνουν και οι ίδιοι με τη σειρά τους, στα δικά τους παιδιά. Ευχή μου είναι να κυνηγάμε τα όνειρα μας ΟΛΟΙ. Αν αναρωτιέστε πού ανήκω εγώ, θα σας πω πολύ απλά, πως οι γονείς μου πίστευαν και πιστεύουν στα όνειρα που είχαν εκείνοι για εμένα! Όνειρα πολύ διαφορετικά από αυτά που είχα και έχω εγώ, για τον εαυτό μου!

Είναι κρίμα οι γονείς να έχουν φτωχά και συντηρητικά όνειρα για τα παιδιά τους. Είναι κρίμα να μην μπορούν να αντιληφθούν τις δυνατότητες και τις προτεραιότητες των παιδιών τους, στηρίζοντάς τες. Είναι κρίμα να τους κόβουν τα φτερά συνέχεια, προσπαθώντας να τα προσγειώσουν. Είναι άδικο να παλεύουν τα παιδιά μόνα τους κι ενώ κυνηγάνε τα δικά τους θέλω, να έρχονται αντιμέτωπα με τα απραγματοποίητα θέλω των γονιών τους.

Πολλές φορές συναντάω ανθρώπους που είχαν κάποτε μεγάλα όνειρα και κάποιος τους έκοψε τη φόρα να τα διεκδικήσουν. Φορτώθηκαν την αποτυχία άλλων θεωρώντας τον εαυτό τους αποτυχημένο κι έτσι εγκατέλειψαν κάθε ίχνος δικής τους προσπάθειας. Κουβαλάνε τις αρνητικές πεποιθήσεις εκείνων που δεν τα κατάφεραν, αγνοώντας τις δικές τους δυνατότητες.

Υπάρχουν άνθρωποι που πεισμώνουν, όταν οι άλλοι δεν τους στηρίζουν και άνθρωποι που όταν τους κόβουν τα φτερά, απογοητεύονται. Είναι άδικο όμως να μην διεκδικούμε κάτι, απλά και μόνο επειδή κάποιος μας απέτρεψε και δεν πίστεψε σε εμάς. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει καλύτερα από εμάς για το τί είμαστε διατεθειμένοι να κυνηγήσουμε!

Υπάρχουν γονείς που σπρώχνουν τα παιδιά τους να πετάξουν στον ουρανό, κι άλλοι που προτιμούν να τα κάνουν να βαδίζουν στη γη. Η γη προσφέρει σταθερότητα και ο ουρανός επιφυλάσσει εκπλήξεις. Το ερώτημα είναι πού αξίζει να βρίσκόμαστε και τί νόημα έχει η ζωή στη γη, αν δεν δοκιμάσουμε να πετάξουμε;

Και τελικά πόσοι από εμάς κυνηγήσαμε κάτι που θέλαμε μέσα στο 2019; Κι αν δεν το πετύχαμε δεν πειράζει… Υπάρχει και το 2020 που μπαίνει σε λίγες μέρες!Σημασία έχει να μην εγκαταλείπουμε!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Scroll To Top