ReadmebyEleni

Γυάλινες ψυχές

broken_glass_by_mo62Πόσες φορές πληγώθηκες; Θυμάσαι; Μέτρα!

Αν δεν έχεις να μετρήσεις… τότε μάλλον δεν έχεις μάθει.

Αν πάλι χάσεις το μέτρημα… δε πειράζει! Σημαίνει ότι έζησες, αγάπησες, πόνεσες… εε και;

Τα δάκρυα είναι λύτρωση. Μη τα φοβάσαι! Σε λυτρώνουν από το πόνο που σε κατασπαράζει, σε σώζουν!Έτσι εκφράζεται η ψυχή.

Ο πόνος σου τρώει τη ψυχή, μέρα με τη μέρα, μασουλάει, απλώνεται σε όλο σου το είναι και αν δε τον αφήσεις να εκδηλωθεί, χειροτερεύει… Μη το θάβεις μέσα σου, άστον ελεύθερο να βγει, να πετάξει… όσο κρατήσει. Εξάλλου δε μένει για πάντα, πηγαινοέρχεται… σήμερα, αύριο… φεύγει και ξανάρχεται… από άλλη αιτία, με την ίδια μορφή. Γιατί ο πόνος είναι πόνος και όταν πονάς, η ψυχή σου υποφέρει, ματώνει.

Μη προσπαθείς να προστατευτείς χτίζοντας ασπίδες. Όσο πιο πολλές ασπίδες φτιάχνεις, τόσο λιγότερο ζεις. Δε το καταλαβαίνεις αλλά έτσι γίνεται! Χάνεσαι… σκληραίνεις… γίνεσαι λιγότερο ανθρώπινος!

Ο πόνος σε αλλάζει και πρέπει να σε αλλάξει, προς το καλύτερο και όχι προς το χειρότερο. Μη κλείνεσαι, μη γίνεσαι δύσπιστος, άσε τον εαυτό σου ελεύθερο. Το πιθανότερο είναι ότι θα πονέσεις ξανά, εε και; Πιο πολλά αντέχεις λυγίζοντας, παρά με το να στέκεσαι δύσκαμπτος ή και άκαμπτος. 

Μη γίνεσαι γυάλινος. Μη κρύβεις αυτά που αισθάνεσαι και μη φοβάσαι να τα εκδηλώσεις ξανά! Μη ξεχνάς να θυμάσαι να ζεις! Και μέσα από το πόνο ζεις, μαθαίνεις, αλλάζεις! Πρόσεχε όμως την αλλοίωση. Μη φτάσεις στο σημείο να παραμορφωθείς, να αγριέψεις!

Οι περισσότεροι γίνονται αγρίμια, μετατρέπονται σε κάτι άλλο. Και αυτή τη μεταμόρφωση δε την αντιλάμβανονται εύκολα! Τη κουβαλάνε μαζί τους σα καμπούρα… Και κάθε φορά τη ξεφορτώνουν στην επόμενη στάση… μέχρι να τη ξαναπάρουν μαζί τους ή και να τη φορτώσουν σε άλλον. Συνήθως έτσι πάει… φορτώνουμε ο ένας τη καμπούρα μας στον άλλον και φεύγοντας μπορεί να πάρουμε κατα λάθος μαζί τη δική του!

Ναι το ξέρω ότι είναι δύσκολο. Ξέρω ότι στη πράξη είναι αλλιώς.  Μην αφήνεις όμως τη ψυχή σου να σαπίζει, να μη ζει. Μεγάλη αδικία να στερείς από τον εαυτό σου το καινούργιο, το διαφορετικό, το απρόσμενο και ο πόνος είναι απρόσμενος! Χτυπάει ξαφνικά και σε βγάζει από τα νερά σου. Σε παρασύρει… Σε τρομάζει γιατί δε γνωρίζεις από πριν πόσο θα κρατήσει, εε και;

Δεν είμαστε αύθραυστοι και καλά θα κανουμε να πάψουμε να προσπαθούμε να μεταμορφωνόμαστε σε γυάλινες ψυχές!

2 thoughts on “Γυάλινες ψυχές

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Scroll To Top